احمد بیگدلی، نماینده مردم خدابنده و عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی در گفتوگو با خبرنگار خانه ملت؛ پرداخت تسهیلات اشتغالزایی بهعنوان یکی از راههای تسهیل مسیر مشارکت مردم در تولید را مشروط به چند عامل دیگر خواند و گفت: در بحث ایجاد شغل یا اشتغالزایی عوامل مختلفی دخیلاند؛ ابتدا باید دید که آیا ما اصلاً توانستیم افراد کارآفرین تربیت کنیم!؟ چند درصد افرادی که دنبال تسهیلات اشتغالزایی هستند واقعا کارآفرینی بلدند و کارآفرین هستند!؟ چند درصد آنها بازار رقابتی محصولی که قصد تولید آن را دارند، را میشناسند و آگاهند در بازار آن محصول تولید شده، رقابت کنند و محصول خود را به فروش برسانند؟ و چند درصد آنها به مسائل مربوط به تولید مسلطاند و دورههای تخصصی عملیاتی را گذراندهاند!؟
عضو کمیسیون اجتماعی مجلس ادامه داد: اگر فرض را بر این بگذراریم که ما واقعاًچنین نیروی انسانی جوان و کارآفرینی را در آموزش و پرورش، دانشگاهها، مراکز فنی و حرفهای یا مراکز آموزشی دیگر تربیت کردهایم و از طرف دیگر خود این جوان بازار هدف محصولش را مطالعه و توانایی رقابت در بازار محصول تولیدی خودش را پیدا کرده است؛ مطمئناً تسهیلات اشتغالزایی به هدف مینشیند، اما اگر بدون در نظر گرفتن این مسائل به جوانمان تسهیلات اشتغالزایی پرداخت کنیم و ندانیم که محصولی که قرار است تولید کند، چه از لحاظ کیفیتی و چه از لحاظ قیمتی توان رقابتی با محصولات وارداتی خارجی و چینی را دارد یا خیر؛ مطمئناً تسهیلات اشتغالزایی کمک چندانی به تولید در کشور نخواهد کرد.
تسهیلات اشتغال ابزاری برای «کمک» یا بهانه برای «وابستگی کامل»؟
بیگدلی با تأکید بر اینکه اگر واقعا این موارد و زیرساختها و تواناییها وجود داشته باشد، مطمئناً تسهیلات اشتغالزایی کارگشا خواهد بود؛ اضافه کرد؛ زیرا تسهیلات اشتغالزایی برای کسی کارگشا است که یک توان مالی دارد و این تسهیلات نقش کمکی برای او را دارد، نه کسی که از صفر وابسته به این تسهیلات باشد و در این صورت هم مطمئناً باز جواب کامل و مطلوب را نخواهد گرفت.
وی در پایان گفت: پس نتیجه میگیریم اگر همه شاخصهایی که اشاره کردم، کنار هم جمع شود و تسهیلات اشتغالزایی هم به عنوان یک کمککننده در کنار آن قرار بگیرد، مطمئناً در بحث ایجاد شغل، ایجاد بازار خوب و رقابتی از لحاظ کیفیت و قیمت موثر خواهد بود. /
پایان پیام
نظر شما